
وی در اعتراض به عدم رسیدگی به خواستهای قانونی اش در یک اعتصاب غذای تر و خشک قرار داشت و در روز یازدهم از اعتصاب غذا (۱۴ شهریور) بنا بر ادعای مقامات امنیتی ایران در زندان رجايی شهر کرج دست به خودکشی زد و در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۳۸۵ در بیمارستان شریعتی تهران درگذشت. برخی از منابع حقوق بشری از جمله سازمان دیدبان حقوق بشر رژیم ایران را مسئول مرگ مشکوک وی قلمداد میکنند.
وی در چند حکم پیاپی به دلیل حمایت و ارتباط با سازمان مجاهدین خلق در ایران و اقدام علیه امنیت ملی به حکم دادگاه انقلاب اسلامی به اعدام محکوم شده بود.
خواستهای وی عبارت بودند از:
تقاضای ملاقات با وکیل.
انتقال از بند جنایتکاران زندان گُهردشت به بند زندانیان سیاسی زندان اوین.
ابلاغ عدم اجرای حکم اعدام به مسئولین زندان گوهردشت.
گفتنی است که درخواستهای زندانی سیاسی ولی الله فیض مهدوی از حداقل های حقوقی یک زندانی است که در قانون اساسی جمهوری اسلامی نیز بدان اشاره شده است.
مرگ وی دقیقا در سالگرد تأسیس سازمان مجاهدین خلق ایران و درست دو هفته پس از مرگ مشکوک اکبر محمدی، توجه محافل سیاسی و حقوق بشری بین المللی را برانگیخت.
مقامات دولتی تاکنون حاضر به تحویل جسد وی به خانواده اش نشده اند بیم آن میرود که جسد وی نیز همانند جسد اکبر محمدی توسط مقامات شبانه و بدون حضور اعضای خانواده اش دفن شده باشد.
برچسبها: ولی الله فیض مهدوی ، دومین سالگرد ، یادنامه


